Hitler is still alive

Sa apat na taon ko sa kolehiyo, marami akong naexperience.
Marami din akong realizations..

May isang instance sa college kung saan nalaman ko kung sino ang okay na kaibigan pero bwisit pag dating sa work. Sabihin na natin na magaling siya, kapuri puri yung ginagawa niya at times.. Pero dude, alam mo yung term na bossy? Yung ginawa mong P.A mo yung sarili mong kaibigan habang naghahari-harian ka when in fact pareho lang naman kayo ng role? Hindi ko sinabi sa kaniya ito. Natatawa ko pero hindi lang pala ko ang nakaramdam ng pagkairita sa kaniya.

It happened rin this sem, sa ibang kaibigan. Nakakainis rin pero in the end, kinausap ko siya and na-klaro naman namin ang lahat. No hard feelings. Pero with the other person in this blog, parang ayoko makipagayos. Dahil wala namang kailangang ayusin in the first place dahil hindi nga niya alam na ganun kapangit ang ugali niya pag dating sa trabaho.. Or siguro sa mga kaclose niya lang siya ganun.

And i hope na in the future, hindi ko na siya ulit makatrabaho. I have fun when s/he's around. Kwela, nakakatawa. Pero pag dating sa work... Men. Para kang si Hitler (mild version).

Naglalabas lang ng sama ng loob :)) Irritated much. Sana alam mong bossy ka. Kasi maraming nagsasabi na isa kang feeling know it all person.

Ang sama ko right? At least im telling the truth. If s/he asks kung siya ba ito, a resounding YES will be screamed infront of his/her face. HAHA!