Pinagalitan lang kami ng prof.
Sa bagay, nasanay na kasi kami sa logic na
Reporting = reading the powerpoint.
Anyhoo.
Pero dahil sayo, sumaya ang araw koooooo!
HAHAHAHA!
Nakalimutan ko na yung ganitong feeling.
Yung tipong ang saya mo kasi kinausap ka ng taong hindi mo kayang kausapin.
Na hanggang tingin ka lang sa kaniya.
Simple lang ang sinabi mo sakin pero hindi ko talaga makalimutan.
ASTIG! :))
Ang babaw ko nanaman.
Expect the unexpected.
Ang saya. :)
No comments:
Post a Comment